Weet jij nog wat jouw eerste mobiele telefoon was? Ik wel, de Pocketline Swing. In het geel. Het was 1998, ik was 14. En wat was ik er blij mee. Mijn eigen telefoon. Bereikbaar kunnen zijn. En sms’jes sturen. Van 160 tekens. Jeetje wat was ik creatief om zoveel mogelijk tekst in die 160 tekens te passen. Want twee berichten achter elkaar sturen, was geen optie. Kostte weer extra beltegoed.

Daarover gesproken. Het kon zomaar ineens op zijn. Dat beltegoed. Zat je net lekker in een sms-gesprek, kon je geen berichten meer versturen. Omdat je moest opwaarderen.

En nu 20 jaar en heel veel telefoons later, is het bijna ondenkbaar wat we met dat ding (kunnen) doen. Hij is onmisbaar geworden en bellen en sms’en, het enige wat je met die Pocketline kon, zijn allang niet meer de belangrijkste functies van de mobiele telefoon.

Je bent helemaal bij.

’s Ochtends begint het al met de wekker. Ja, op mijn telefoon ja. En voor je het weet, lig je in bed al te scrollen. En dat gaat de hele dag zo door. Bewust en onbewust. En vooral die onbewuste momenten, die zijn killing. Dat je je ineens realiseert: shit he, ik heb dit allemaal al eens voorbij zien komen, maar ik zit alweer te kijken. Instagram heeft tegenwoordig een melding “Je bent helemaal bij”. En elke keer als ik die voorbij zie komen, denk ik: shit weer te lang gescrold. Maar vergeet niet Google Maps voor de route, Google voor die vertaling van dat ene woord en het tijdstip dat de Action opent op zondag, e-mail, WhatsApp, dat makkelijke recept voor die snelle béarnaise saus, die ene foto van je moeder, het weer, de NS app, Spotify en een snelle Netflix tussendoor. Om niet te spreken over Uber, Internetbankieren, nos.nl en Parkline.

Schermloze weken.

Hoe ik hierbij kom? Vanwege de schermloze weken op de vakantie van onze prinsessen en de verschillende meningen daarover. En nu ik zelf bijna op vakantie ga, had ik het met vriendlief erover. We worden allebei vaak genoeg gek van alsmaar die telefoon in de buurt te hebben. Dus zullen we dat ook doen, schermloos in Spanje?

Maar hóe dan? De man en ik, beide ondernemer (hij nog een beetje drukker dan ik) die twee weken lang niet bereikbaar zouden zijn? Dat was toch onmogelijk? En hoe zou ik dan foto’s kunnen maken van alle mooie momenten die ongetwijfeld gaan gebeuren? En wat nou als we de weg kwijtraken? Er iets zou gebeuren aan het thuisfront? We een restaurant voor lunch moeten zoeken?

Nodig of niet?

Dat gaat dus niet. We hebben dat ding nou eenmaal gewoon nodig. Het zit er zo ingebakken, dat kunnen we niet zomaar, out of the blue, twee weken loslaten. Maar het idee bleef hangen. Dus we geven er onze eigen invulling aan.

  • ’s Ochtends en ’s middags maximaal een uur voor werkgerelateerde zaken, social media, nu.nl etc.
  • Foto’s maken met een good old camera (we hebben een hartstikke mooie, handige en compacte).
  • ’s Avonds en ’s nachts WiFi en 4G uit en sowieso niet in de slaapkamer.
  • En absoluut geen telefoon in de buurt tijdens welke maaltijd dan ook. Hoe mooi dat bord er ook uitziet (wie heeft dat ooit verzonnen, het nut van je eten fotograferen als dat niet je werk is?!)

Voor ons is dit een hele stap. En ik moet nog maar zien hoe het in de praktijk gaat werken, maar de intentie is er en dat is al een mooi begin.

Dus als ik de komende weken wat minder snel reageer, jouw bericht niet like en je me alleen op gezette momenten online ziet, dan weet je wat de reden is.
En eigenlijk, eigenlijk wil ik nu al beginnen.

En jij? Hoe doe jij dat? Zit dat ding ook aan jou (en je leven) vastgeplakt? Of ligt hij ’s nachts keurig op de keukentafel? En wat doe jij op vakantie? Maar vooral: ben jij blij met hoe jij met je telefoon bent verbonden? Gebruik jij de telefoon bewust of onbewust?

Ben je meer verbonden dan je zou willen? Vraag dan nu een gratis sessie aan via Skype (en ja daar heb je wel je telefoon of laptop voor nodig), zodat we in een half uur samen eens kunnen kijken wat je hiermee wil. En vooral, wat je met die tijd wil die vrijkomt als je die telefoon eens weglegt. Klinkt dat goed? Neem dan contact met me op!

Liefs,
Dafne