Ik keek vanochtend in mijn agenda (ja ik heb sinds dit jaar weer een papieren agenda want ik vind het zo fijn overzichtelijk) en ik werd er een beetje moedeloos van. Nou ja, een beetje, beetje veel.

Want hij puilt uit. Elke dag, de komende weken. Met coachsessies, etentjes, een dagje Efteling, een paar diensten in een restaurant om een vriendinnetje uit de brand te helpen, een festival, een dag met vriendinnen, een paar borrels, een netwerkevent, de tandarts en de kapper. Oh ja en dan heb ik ook nog een vriend, een zoon, een huishouden en een familie.

En bah, wat heb ik hier een hekel aan. Stiekem hoop ik dus dat er dingen niet doorgaan. Maakt me niet zo gek veel uit wat, als er maar weer wat ruimte komt in die agenda. Het nadeel van een papieren agenda is dan wel weer dat er met die ruimte meteen strepen en krassen verschijnen (Ja pap, je hebt gelijk, ik zou een potlood kunnen gebruiken). Maar goed, dat neem ik dan maar voor lief.

Dat wat moet. Maar wat dan eerst?

Zo’n volle agenda maakt dus dat ik meteen niet productief ben vandaag. Ik ben alleen maar bezig met ‘dat wat nog moet’, ‘wat moet eerst’, ‘ben ik niet iets vergeten’ en ‘hoe ga ik in godsnaam ook nog de andere dingen die niet in mijn agenda staan voor elkaar krijgen’. Dingen als boodschappen doen, wasjes draaien, een vriendin bellen, sporten, niks doen, eten koken. Nou ja, je kent t wel.

Een vriendinnetje van mij heeft hier geen last van. Zij doet dit anders en zet al sinds jaar en dag elke week minstens 1 kruis in haar agenda. Dan kan ze gewoon niet. Ze zegt ook echt nee. En geen sample sale, geen spontane ineens-kunnen-we-allemaal-in-de-zon-op-het-terras-wijn-drinken, geen last minute VIP-tickets voor de show van Adele (of iemand van dat kaliber) verandert die nee in een ja. Ze is er gewoon niet bij dan. En van FOMO heeft ze nog nooit gehoord.

Vroeger dacht ik wel eens: hè doe eens niet zo flauw, ik zie je al zo weinig. Inmiddels denk ik, oké respect, ik wil dat ook, hoe doe je dat?
Want hoe hard ik het ook probeer, lang gaat het goed, maar dan ineens is het weer zover. Zoals vandaag. Herken je dit?

Ik wil ook een dik vet kruis!

Maar goed. Het is nu genoeg geweest. Ik ga het vanaf nu veranderen. Ik wil meer ruimte, meer lucht en meer flexibiliteit. Ik wil ook een kruis zetten en nee zeggen (en me daar dan ook aan houden). En ik weet dat ik het kan, het lukt me vaak genoeg. En ik weet dat jij dit ook wil. Stel je eens voor, een avond helemaal niets…

Hoe dan? Nou zo… Begin eens met deze vijf stappen naar meer ruimte:

  1. Stel doelen en prioriteiten. Klein en groot. Zakelijk en privé. Kijk of je ze kunt indelen in week en maand (en misschien wel kwartaal of jaar, wat voor jou fijn is).
  2. Stel een doel per week voor ‘tijd voor jezelf’ (het kruis in je agenda). Is dat een avond? Een dag? Een weekend. Meerdere? Wat voor jou goed voelt.
  3. Maak een planning per week waarin je deze doelen en prioriteiten opneemt.
  4. Begin met dat kruis en maak dan de rest van de planning.
  5. Past het niet? Zeg nee. Nee is ook een antwoord. Een volledige zin zelfs. Nee volstaat.

Jouw leven. Jouw voorwaarden.

Klinkt makkelijk toch? Alleen, weet dat dit de eerste keer nooit gaat passen. Je hebt sowieso te veel doelen en prioriteiten voor een week gemaakt. Echt, trust me. En daarvoor is punt 5. Zeg nee, niet alleen tegen de ander, maar vooral tegen jezelf. Kies voor jezelf. Het is jouw leven en het zijn jouw voorwaarden. Dus als jij meer rust en ruimte in je agenda (en dus in je leven wilt), zeg dan nee.

Als je dit lastig vindt (en dat is het), bedenk dan voor jezelf waarom je dit doet. Desnoods schrijf je het op. Voor mij is dat het volgende: door ruimte in mijn agenda, ben ik een leuker en meer ontspannen mens. Bovendien ben ik productiever, doelgerichter en positiever. Door die ruimte, ontstaat er plek voor spontane dingen. Hoe ik die invul, kies ik zelf. Mijn vrienden en familie vinden mij ook nog lief als ik een keertje nee zeg. En nee, onderbouwen is niet nodig. Sterker nog, ze weten dat ik meer aandacht en tijd voor hen heb op de momenten dat ik wél met hen ben. Want dan ben ik met hen (en niet met de vier afspraken na hen). Kortom een overzichtelijke agenda die niet uitpuilt en waarbij ik af en toe een keer nee zeg, maakt dat ik meer voldoening, blijdschap en waarde uit mijn leven haal.

En als ik dit voor mezelf herhaal, wordt het nee zeggen ineens een stuk makkelijker en kies ik weloverwogen wat er wel in mijn agenda komt.

Hoe ziet jouw agenda eruit? Ook zo’n (on)overzichtelijke papieren chaos? Of juist geordend in kleurtjes in je telefoon? Zet jij wel bewust kruizen? Deel je jouw tips met me?

Mocht je nou binnenkort nog een gat in je agenda hebben? Er zijn nog een paar plekken voor de Workshop Kiezen voor Jezelf. Dus als je dat kruis nog niet gezet had, sluit dan aan en dan garandeer ik je dat je na die workshop nog veel meer kruizen gaat zetten… Wacht niet te lang, dan ben je te laat!