We beginnen vandaag met een opdracht. Ja, je leest het goed, ik zet je aan het werk. Er is een kans dat je nu al afhaakt, prima, so be it. Maar dan weet je nooit wat het je kunt brengen. Maar het kan ook zijn dat je nu denkt, “yes, kom maar op! Ze heeft mijn nieuwsgierigheid gewekt”.

Maar goed, je leest nog, dus je doet mee met de opdracht. Daar gaan we.

Stel je voor dat je nu vijf jaar verder bent, het is 2023. Er is niets veranderd aan het leven dat je leidt. Alles is nog steeds hetzelfde.

Hoe voelt dat voor je? Ga even zitten (als je dat nog niet deed), sluit je ogen en denk hier eens een klein minuutje over na.

Ben je daar nog?

Denk je nu “ah wauw! Yes hier ben ik blij mee! Dit wil ik. Dit leven wil ik sowieso over vijf jaar nog leiden.” Nou dat vind ik heel leuk om te horen. Jij hebt je zaakjes op orde, top!

Het kan natuurlijk ook zijn dat je iets anders denkt. Dat je er een beetje verdrietig van wordt, dat je na vijf seconden je ogen alweer geopend hebt omdat het te confronterend is, dat je misschien zelfs wat angst voelt door het idee dat jouw leven er over vijf jaar nog steeds hetzelfde uitziet?

Dat je eigenlijk denkt: ja maar jeetje, als ik over vijf jaar deze baan nog heb, dat overleef ik echt niet? Als ik over vijf jaar nog steeds het idee heb dat ik meer uit mijn leven kan halen dan ik nu doe? Als ik over vijf jaar nog steeds een overvolle agenda heb met allemaal dingen die ik eigenlijk niet wil doen. Nee dat wil ik niet.

Maar daar blijf je steken.

Want wat dan wel? Wat wil je dan wel? Hoe wil je dan dat jouw leven er over vijf jaar uitziet? Je hebt werkelijk geen idee hè?

De reden dat ik je deze opdracht gaf, is omdat ik gisteren tijdens een gesprek deze vraag aan een van mijn klanten stelde. En zij me dus heel stellig antwoordde dat ze heel blij zou zijn als haar leven er over vijf jaar nog zo uit zou zien. En daarbij ook precies wist te benoemen waarom dan, en wat er dan wel aan aangepast zou moeten/ kunnen zijn. (Je kunt je nu afvragen wat zij dan bij mij doet, maar dat is weer een andere vraag).

Maar ik was dus best verbaasd. Sowieso om dat antwoord van haar te krijgen, maar ook omdat ik tegelijkertijd besefte dat ik het eigenlijk helemaal niet precies weet. Er zijn een aantal randvoorwaarden die voor mij heel belangrijk zijn, en waar ik dus ook echt voor ga, voor sta en een heel duidelijk beeld van heb. Maar verder, verder vind ik het ook lastig.

Want ja hallo zeg, weet je hoeveel er kan gebeuren in vijf jaar? Hoeveel kansen er kunnen komen? Hoeveel keuzes er zijn om te maken? En hoe slecht ik ben ik keuzes maken…

Goed, ik ben ook gaan zitten. Want ik wilde ook mijn antwoord op de vraag. Heb ook mijn ogen gesloten en nagedacht. Want wat nou als… En weet je, er was geen angst, verdriet of onrust, maar juist energie, spanning en zin. Want nee, mijn leven moet niet exact hetzelfde zijn over vijf jaar, maar wel in lijn met wat ik nu aan het doen ben.

Randvoorwaarden

En die randvoorwaarden, die blijken heel belangrijk, want:

  • Ik woon in mijn droomhuis waar nog genoeg aan te verbouwen, veranderen, uit te breiden en te doen is om me daar nog niet te vervelen.
  • Ik heb de liefste man waar ik écht over vijf jaar nog niet op uitgekeken ben.
  • En man en ik hebben een heel lief en ondeugend mannetje rondrennen en over een paar maanden wordt ons gezin ook nog eens uitgebreid met nog een klein aapie.
  • Ik heb een fantastisch bedrijf dat de afgelopen tijd alleen maar gegroeid is en waarvan ik weet dat dit nog veel groter gaat worden.
  • Ik heb lieve vrienden die stuk voor stuk heel waardevol zijn en waarvan sommigen al ruim 27 jaar meegaan, dus die komende vijf jaar zijn peanuts…
  • Ik heb een hele lieve, leuke en steunende familie die achter me staan bij wat ik ook doe.

Tuurlijk kan het altijd beter

Kan er dan niks beter? Tuurlijk wel. Ik ben gisteren voor het eerst in vier maanden naar yoga geweest, ik ben sinds de vakantie weer gestopt met Miracle Morning, ik zou die vriendinnen wat vaker willen zien, het bedrijf nu al succesvoller, elk jaar een mooie reis willen maken… en nog wel meer.  Maar ik WEET dit van mezelf. Ik weet ook dat het aan mij ligt om daar iets mee te doen. Ik heb geen vragen, geen onrust, geen verdriet. Alles wat ‘mist’, daar heb ik zelf iets aan te doen en daar ben ik bewust van.

En jij? Wat denk jij nu? Nog steeds die angst, dat verdriet en die onrust? Of denk jij nu ook, hee dat wil ik ook! Ik wil ook die randvoorwaarden duidelijk. Een richting voor de komende vijf jaar (of misschien wel het komende half jaar, ook goed). Ik wil ook weten wat ik wél wil, in plaats van alleen maar komen tot wat ik níet wil (deze baan, die verplichtingen, dat leven wat niet als mijn leven voelt).

En geloof me, het voelt GOED om het wel te weten. Om het weer even scherp te stellen. Om dit te kunnen gebruiken om de laatste vier maanden van het jaar in te gaan.

Dus ik geef je een kans. Sluit aan bij mijn Workshop Kiezen voor Jezelf. Want een belangrijk onderdeel van deze workshop is het vaststellen van die randvoorwaarden die voor jou belangrijk zijn. Dus een kleine investering voor drie uur lang inspiratie, motivatie, lekker eten en drinken, grappige momenten, verhalen delen en die randvoorwaarden vaststellen. En dan vergeet ik bijna die wijn als afsluiting. En ik mag niet, dus meer voor jullie ;-).

Ben je erbij? Leuk! Meld je je wel even aan?