Vorige week sprak ik een klant. Ze vertelde me dat ze altijd zoveel moet van zichzelf en dat ze daar zo moe van wordt. Ze moet er goed uit zien, haar vriendinnen regelmatig zien (of in ieder geval spreken), een leuke vriendin zijn voor haar vriend, het huis op orde hebben en dan ook nog VT Wonen waardig en ze moet carrière maken. En dat zijn dan de ‘grote’ moetjes.

Wat ze verder nog moet, is:

  • om de dag stofzuigen,
  • (minstens) twee keer peer week naar de sportschool,
  • gezond eten,
  • elke vijf weken naar de kapper,
  • Instagram checken,
  • een boek lezen,
  • de nieuwste series op Netflix gezien hebben,
  • koffiedrinken in dat nieuwste tentje,
  • op zaterdag naar de markt,
  • lunchen in de stad,
  • zodra de zon schijnt naar het strand,
  • en dit jaar ook nog naar Ibiza, Bali, Lissabon en als het even lukt Kaapstad.

En vergeet dat festival niet.

 

Life is perfect.

Ik word al moe als ik dit lees. Maar ik herken het wel. Ik had dat ook, ooit. Ik wilde, nee MOEST, voldoen aan dat perfecte plaatje. Dat doen en dat hebben wat iedereen om me heen had. En eigenlijk nog net even beter, mooier, sneller, makkelijker en leuker. Ik schreef er al eerder over.

Het moest er allemaal perfect uitzien en daarbij moest het vooral lijken alsof het totaal geen moeite kostte. Herken je dat? Ben jij ook drukker met zorgen dat het er allemaal perfect uitziet met als resultaat dat je totaal niet bezig bent met wat er op dat moment allemaal is?

Ben je op dat festival drukker met de perfecte foto maken dan met dansend een leuke tijd hebben met de mensen die je lief zijn? Besteed je meer tijd aan het zorgen dat je huis er goed uitziet dan dat je daadwerkelijk een op dat bank zit en rondkijkt en beseft waar je bent en wat er is?

Krijg je nu ook een knoop in je maag als je dit allemaal leest? Of was je al (bijna) gestopt met lezen? Snap ik wel hoor. Maar lees toch maar door.

Toen ik die klant vroeg van wie ze dat allemaal moest, duurde het even voor er antwoord kwam. Uiteindelijk was het een aarzelend: “van mezelf”. Na even doorvragen, bleek ze echter geen idee te hebben waarom ze dat dan moest van haar zelf. En had ze ook geen antwoord op de vraag wat er zou gebeuren als ze het allemaal eens zou laten voor wat het is.

Ik moest het ook van mezelf. Ik wist ook niet waarom ik dat moest. Ik had ook geen idee wat er zou gebeuren als ik ermee zou stoppen, maar dat het iets ergs zou zijn, dat stond wel vast voor me.

Tot ik er wel mee stopte. Stapje voor stapje. En weet je wat er gebeurde?

 

NIKS!

De wereld verging niet, mijn vrienden vinden me nog net zo lief, mijn vriend vindt mij zo mogelijk nog liever, mijn huis staat nog steeds en ook de carrière ging gewoon door.

Maar er gebeurde wel andere dingen. En de belangrijkste: ik kreeg tijd. Tijd om andere dingen te doen. Niks te doen. Het constant aanwezige opgejaagde gevoel verdween. Tijd om een goede nacht te slapen en echt uit te rusten. Tijd om een avond met manlief op de bank voor de tv te zitten. Tijd om met vrienden door te brengen zonder dat ik al bezig was met de volgende afspraak.

Halleluja! Wat had ik dit graag veel eerder gedaan zeg!

 

Ik kreeg ruimte voor mezelf.

Door minder te moeten van mezelf, kreeg ik ruimte, ruimte voor mij. Ik kon kiezen voor mezelf. Het duurde even, ging zeker niet van de een op de andere dag. En het ging ook wel eens een dagje minder. Maar elke keer een stapje beter. En nu wil ik niet meer anders.

En omdat ik dat jou ook gun, omdat ik weet dat je dat ook wil, heb ik een E-book gemaakt. In dat E-book leer ik je in drie stappen om meer tijd voor jezelf te krijgen. Het zijn simpele en snelle stappen. Het kost je niet te veel moeite (lees: tijd), maar het gaat je al direct resultaat opleveren!

Dus als je nu vandaag 1 ding van mij MOET doen, dan is het op deze link klikken en het E-book aanvragen. Want door dit laatste moetje, ga je veel minder moeten!

Laat je me hieronder weten hoeveel tijd jij hebt gekregen?