Volgende week is het Thanksgiving. De nationale feestdag in Amerika waarbij men oorspronkelijk dankbaarheid uit (aan God) voor de oogst, maar ook dank zegt voor andere goede dingen. Amerikanen reizen het hele land door om bij familie te kunnen zijn deze dagen waarbij de dankbaarheid onder het genot van een gebraden kalkoen wordt gewaardeerd.

Het is misschien wel de belangrijkste feestdag voor de Amerikanen. Ik was er nooit zo bewust mee bezig, maar sinds een jaar hebben we hier Amerikaanse buren. En toen mijn buurvrouw me vertelde dat zij volgende week terugvliegen naar The States om Thanksgiving te vieren, was mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Want hoewel er groeiende aandacht voor is in Nederland, wordt het nog niet echt gevierd. Maar wat niet is, kan nog komen. Kijk maar naar Black Friday, de dag ná Thanksgiving.

Het is natuurlijk ook een mooie gedachte. Samenzijn met mensen die je liefhebt, onder het genot van lekker eten en drinken, waarbij je ook stilstaat en uitspreekt (en daar zit het hem in) waar je dankbaar voor bent.

De focus op wat er niet is.

Veel mensen van onze generatie zijn zich niet bewust van wat er wel is. We neigen ernaar de focus te leggen op dat wat we (nog) niet hebben. En vergeten hierdoor stil te staan en dankbaar te zijn voor wat er wel is.

Denk maar eens na over bijvoorbeeld vakanties (of reizen). Waar denk je het eerst aan? Waarschijnlijk aan een land, stad of plek waar je nog níet bent geweest. “Ik wil nog naar Bali, Nieuw-Zeeland, Sri Lanka en Argentinië. Oh en ooit zeker nog het Noorderlicht zien.” Maar je vergeet hierbij dat je dit jaar op Ibiza was, vorig jaar in Zuid Afrika en ook nog bent gaan skiën in Oostenrijk. En dan heb ik het nog niet eens over alle landen en plaatsen die je in de afgelopen pak-hem-beet 30 jaar waarschijnlijk gezien hebt.

Maak daar maar eens een lijstje van. Wat doet dat, nu het onder elkaar staat?

Dit is dus wat ik bedoel te zeggen. Ook mijn lijstje met plaatsen die ik nog wil bezoeken is lang. En daardoor kan ik wel eens vergeten wat er wel is. Waar ik wel dankbaar voor kan zijn. Dat ik afgelopen weekend ‘even’ naar Porto ging, van de zomer naar Spanje, in het voorjaar naar Hongkong en Thailand en ook nog skiën was in Frankrijk. Oh en ik was ook nog een weekend op Ameland. Terwijl ik dit typ, komt zelfs voor mij de boodschap van dit verhaal hard binnen. Want dit is wat ik dus bedoel te zeggen.

Ik mag dus dankbaar zijn voor wat ik heb. En dan heb ik het nu alleen maar over reizen en vakanties. Kijk eens waar ik allemaal geweest ben, alleen al in 2018. Hoe mooi is het dat dit mogelijk is? Dat ik door hard te werken dit kon financieren, maar dat ik ook mensen om me heen heb die dit mogelijk hebben gemaakt. Doordat opa en oma bijvoorbeeld een weekend op onze zoon te pasten, konden wij naar Porto.

De kracht ligt in het uitspreken.

En daarvoor mag ik dankbaar zijn. En ik vind dat ik me dat niet alleen mag realiseren, maar juist ook mag uitspreken. Want daarin ligt de kracht. Dus pap en mam, dank voor het oppassen. Maar ook dank aan mezelf, dat ik de keuze heb gemaakt mijn eigen leven in te vullen op mijn voorwaarden. En dat ik daar mijn geld mee verdien, zodat ik nu mooie ervaringen heb om dankbaar voor te zijn.

En dat het dus niet zo erg is dat ik komende winter niet op wintersport kan, omdat ik dan hoogzwanger ben. Want kijk eens wat er wél is.

Hoe doe jij dat? Ben jij je bewust van wat er wel is? Spreek jij je dankbaarheid wel eens uit? Naar jezelf? Of naar een ander? Hoe zou het voor je zijn om dat eens te doen? Deel je het met me?

En bij deze: dankjewel. Dat je dit leest. Dat je er bent. Voor wie je bent.

Liefs,

Dafne

p.s. Wil je ook meer focus op dat wat er wel is? Bewust worden van wie jij bent en waar jij voor staat? Kijk dan eens naar mijn online programma. Het begint over precies een maand en jij kunt er nog bij zijn! Ik verzeker je, daarvoor ga je dankbaar zijn. Niet naar mij, maar naar jezelf. Want hoe fijn is het om jouw leven te kunnen leiden op jouw voorwaarden.